ســربــداران

سمیر بدرود، عضو شورای رهبری جبهه آزادی :ما، برائت خود را از تجزیه طلبی و هرگونه طرح و برنامه معطوف به تجزیه افغانستان، اعلام می‌داریم. تمامیت افغانستان اصل انکار ناپذیر مبارزه و مسیر سیاسی ما است. در عین زمان، نامتمرکز سازی قدرت سیاسی و ثروت ملی از اصول خدشه ناپذیر برنامه سیاسی-فکری ما است.با نظرداشت این دو مساله، هم‌چنان قابل ذکر است که:۱. فدرالیزم یکی از راه‌های نامتمرکز سازی قدرت سیاسی است نه یگانه راه آن،۲. داشتن منابع طبیعی، جغرافیای وسیع و مرز با همسایه‌گان دلایل کافی و قانع کننده برای خودمختاری هیچ ولایتی نیست زیرا تعداد زیادی از ولایات افغانستان دارای چنین اوصافی است و در این میان یک ولایت نمی‌تواند تافته جدا بافته از سایر ولایات باشد.۳. بحث خودمختاری یک ولایت در حقیقت همان برنامه تجزیه طلبی است که نخست زیر نام فدرالیزم و حالا با پوشش خودمختاری طرح می‌شود.۴. تعدادی خودبزرگ بین، محله‌گرا، فیلسوف نما که در پیرانه سری بی حرمتی به مردمان خارج از محله خود را اساس کار خود قرار داده و ب...

افغانستان، هرگاه سیاستمدار شکست خورده است، قومیت را به میدان آورده‌اند.و هرگاه اندیشه، برنامه و شجاعت به پایان رسیده، شعارهای قومی آغاز شده است. گویی قومیت، آخرین پناهگاه کسانی است که نه توان ساختن دارند و نه جرأت ایستادن در برابر استبداد.نیم قرن تاریخ معاصر افغانستان گواه این حقیقت تلخ است. از کودتای ۲۶ سرطان ۱۳۵۲ خورشیدی تا امروز، ده‌ها جریان سیاسی با شعارهای متفاوت بر صحنه آمدند؛ مارکسیسم، اسلام و جهاد، دموکراسی و امارت. اما هر زمان که در آزمون عمل شکست خوردند، برای فرار از پاسخ‌گویی، به ساده‌ترین ابزار ممکن پناه بردند: تحریک احساسات قومی و زبانی مردم.در افغانستان، هرگاه سیاستمدار شکست خورده است، قومیت را به میدان آورده‌اند.و هرگاه اندیشه، برنامه و شجاعت به پایان رسیده، شعارهای قومی آغاز شده است.گویی قومیت، آخرین پناهگاه کسانی است که نه توان ساختن دارند و نه جرأت ایستادن در برابر استبداد.نیم قرن تاریخ معاصر افغانستان گواه این حقیقت تلخ است. از کودتای ۲۶ سرطان ۱۳۵۲ خورشیدی تا امروز، ده...